| |  |
 |
 |
|
| Voor de meeste schrijvers in Nederland is de multiculturele samenleving een verschijnsel van horen zeggen, iets van een vluchtige blik in het straatbeeld. Het is geen onderdeel van hun geleefde werkelijkheid, en, naar men mag aannemen, geldt dat ook voor de meeste burgers in dit land. We leven in Nederland langs elkaar heen: ieder zijn eigen café, zijn eigen school, zijn eigen idolen, zijn eigen muziek, zijn eigen geloof, zijn eigen slager en straks zijn eigen straat of buurt. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat al die oude en nieuwe Nederlanders weinig tot niets van elkaar weten.
|
|
P. Scheffer, Nederlands publicist in “Het multiculturele drama”, artikel in NRC
Handelsblad. 29 januari 2000. |
|
|
| |
